Hoe Oud Is Jan Van Boer Zoekt Vrouw
Hé, ken je dat gevoel? Dat je, terwijl je op de bank hangt met een bak popcorn, zomaar een beetje gaat filosoferen over het leven? Gisteravond had ik dat dus ook. Ik zat weer eens te genieten van Boer Zoekt Vrouw, zoals zovelen van ons dat doen. En toen, pats, kwam het in me op: hoe oud is die Jan eigenlijk? Ik bedoel, die Jan van het vorige seizoen, die met die geweldige paarden en die zongebruinde kop die je meteen aan vakantie deed denken. Je kent het wel, zo’n boer waar je stiekem wel een beetje jaloers op werd. Niet alleen op het boerenleven, maar ook op dat relaxte, ‘alles onder controle’ sfeertje dat hij uitstraalde.
En toen begon het dus. Het was niet zozeer de vraag 'wanneer gaat hij trouwen?' of 'vindt hij de ware?', want dat is natuurlijk de hele clou van het programma. Nee, het was puur en alleen die leeftijd. Want laten we eerlijk zijn, leeftijd is zoiets raars. Het is net een beetje als die oude sokkenla in je kast. Soms kom je er een tegen die je al eeuwen niet hebt gezien, en dan denk je: "Goh, heb ik die nog?" Zo’n sok voelt dan ook meteen een beetje ouder, alsof hij al meerdere seizoenen van Boer Zoekt Vrouw heeft uitgezeten op de bodem van je la. En dan is het grappig om te bedenken dat Jan, onze favoriete boer, waarschijnlijk ook zo’n leeftijd heeft die je niet zomaar uit je hoofd weet. Een leeftijd die ergens in dat ‘net-niet-meer-jong-maar-zeker-nog-niet-oud’ spectrum zit. Je weet wel, het soort leeftijd waarop je nog volop geniet van het leven, maar waarbij je ook af en toe denkt: "Oei, die rug… misschien toch maar een kussen onder mijn kont leggen tijdens die lange kerstdiners."
Ik begon me dus af te vragen: wat is de ‘ideale’ leeftijd voor een boer op tv? Is er een soort magische grens waarbij hij net charismatisch genoeg is, maar ook nog die energie heeft om die koeien op tijd de wei in te jagen en die schapen te scheren? Ik denk dat het ergens rond de veertig zweeft. Een leeftijd waarop je al wat levenservaring hebt, weet wat je wilt (of juist nog niet, wat ook oké is!), en je je waarschijnlijk ook geen zorgen meer maakt over of je wel hip genoeg bent. Je bent gewoon wie je bent, met je handen aan het ploeg. En laten we eerlijk zijn, een boer met een paar rimpels rond zijn ogen van het lachen in de zon, dat heeft toch een bepaalde charme? Het is net als een goed gerijpte kaas. Je ziet de jaren erop zitten, maar het maakt de smaak juist beter, rijker. Zouden de vrouwen dat ook zo zien bij een boer?
Ik probeerde me Jan voor te stellen op verschillende leeftijden. Als hij twintig was geweest, dan had hij waarschijnlijk nog heel erg de ‘stoere, rebelse’ fase gehad. Misschien had hij dan nog met een leren jasje op zijn motor gezeten en had hij meer interesse gehad in festivals dan in melktijden. Dat zou een heel ander soort Boer Zoekt Vrouw zijn geweest, waarschijnlijk met meer drama en minder boerderijavonturen. En als hij zestig was geweest? Dan was het misschien meer een ‘rustige, wijze’ boer geweest. Hij had ons dan waarschijnlijk minder verrast met zijn energie en meer met zijn verhalen over vroeger. Maar ja, dat is niet de Jan die wij kennen, toch? Die Jan had die frisse, actieve uitstraling. De soort boer waar je graag een kop koffie mee drinkt op het erf, terwijl hij met een glimlach vertelt over de geboorte van een kalfje. Een soort 'levensgenieter' met modder aan zijn laarzen.
En toen realiseerde ik me iets belangrijks. De leeftijd van Jan is niet het allerbelangrijkste. Het is de houding. Hoe hij in het leven staat. Dat hij oprecht op zoek is naar iemand om zijn leven mee te delen, zijn passie voor het boerenleven te omarmen. Dat is waar het echt om draait. Je kunt jong zijn en al verbitterd, of oud en nog volop genieten. Het is net als met die ene collega die altijd klaagt over maandagochtend, ongeacht de datum. En dan heb je die andere collega die, zelfs op een regenachtige dinsdag, weet te lachen om een slechte grap. Die laatste persoon, dat is Jan. Dat is die spirit waar we van houden. En die spirit, die leeftijdloos is.
Ik ging verder graven, niet letterlijk natuurlijk, want dat zou een beetje stalkerig zijn. Nee, ik ging graven in mijn geheugen. Ik dacht aan al die seizoenen van Boer Zoekt Vrouw. Er waren er met jonge, onervaren boeren die nog moesten ontdekken wat ze wilden. En er waren er met oudere, meer gevestigde boeren die al precies wisten wat ze zochten. En eerlijk gezegd, ik genoot van beide. Het is net als met je favoriete serie. Soms heb je de spannende, actievolle seizoenen, en soms heb je de meer rustige, karaktergedreven seizoenen. En beide hebben hun charme. Ik denk dat de producers van Boer Zoekt Vrouw daar ook heel slim in zijn. Ze zorgen voor een goede mix, zodat er voor ieder wat wils is. Net zoals een goede buffet. Je hebt de vleesgerechten, de vis, de vegetarische opties… en iedereen vindt wel iets lekker.
Maar terug naar Jan. Ik vermoed dat hij ergens in de 30 of 40 was. Dat is de ‘sweet spot’, weet je wel. Niet te jong om al die verantwoordelijkheden te dragen, en niet te oud om nog avontuurlijk te zijn. Een leeftijd waarop je je leven aardig op de rit hebt, maar waarbij er nog genoeg ruimte is voor nieuwe ervaringen. Denk aan die periode in je leven waarop je denkt: "Oké, ik heb mijn studie afgerond, ik heb een paar jaar gewerkt, en nu… nu is het tijd om die dromen na te jagen." Die energie, die drive, dat had Jan. En dat zag je ook terug in zijn interacties met de vrouwen. Het was niet zozeer ‘jong, hip en wild’, maar meer ‘stabiel, betrouwbaar en vol leven’. En laten we eerlijk zijn, voor veel vrouwen die een relatie zoeken, is dat toch wel de heilige graal, toch? Die mix van stabiliteit en passie.
Ik stelde me voor dat Jan, na het programma, een berichtje op Facebook zette: "Hoi allemaal! Ik ben nu 42, maar voel me nog steeds 25!" Dat zou zo’n typisch Jan-ding zijn geweest. Altijd dat positieve, dat optimistische. Het is net als die buurman die altijd zijn tuin netjes heeft, en als je hem vraagt hoe hij het flikt, hij met een brede grijns zegt: "Gewoon lekker bezig blijven!" Die energie, dat is onbetaalbaar. En ik denk dat Jan die energie had. En dat, meer dan zijn precieze leeftijd, is wat hem zo’n sympathieke boer maakte.
Het is ook grappig hoe je als kijker onbewust toch bepaalde beelden vormt. Ik zag Jan en dacht meteen: "Ja, die is lekker aan het genieten van het leven." Hij straalde dat uit. Dat hij niet gestrest was, dat hij de tijd nam voor de vrouwen die op zijn pad kwamen. Dat is een teken van volwassenheid, toch? Van het soort volwassenheid dat je krijgt als je al wat kilometers hebt gemaakt op de snelweg van het leven. Als je weet dat haasten geen zin heeft, en dat de beste dingen soms tijd nodig hebben om te groeien. Net als die appelboom in je tuin. Je kunt niet verwachten dat hij in één week volhangt met appels. Het duurt even, en dan heb je de beste appels.
Dus, hoe oud was Jan? Het boeit me eigenlijk niet eens meer zozeer. Wat me wel boeit, is dat hij de juiste leeftijd had voor zijn verhaal. Een leeftijd waarop hij, met al zijn ervaring, nog steeds openstond voor liefde en avontuur. En dat, beste lezers, is waar het allemaal om draait. Of je nu 25, 40 of 65 bent. De bereidheid om jezelf open te stellen, om te genieten van de reis, en om af en toe een beetje te filosoferen over het leven, terwijl je op de bank zit met een bak popcorn. Dat is de ware leeftijdloze charme. En die had Jan zeker.
Ik denk dat het vergelijkbaar is met het kopen van een tweedehands auto. Soms heb je die hagelnieuwe, blinkende auto die fantastisch is, maar ook een prijskaartje heeft waar je u tegen zegt. En dan heb je die auto van een paar jaar oud, die misschien wat gebruikssporen heeft, maar die je weet dat hij betrouwbaar is en je overal brengt waar je wilt zijn. Dat is Jan. Een beetje ‘gebruikt’ door het leven, misschien met een paar krasjes hier en daar, maar betrouwbaar en vol met potentie. En dat is precies wat je zoekt als je op zoek bent naar liefde. Je wilt iemand die je kan vertrouwen, iemand die je mee kan nemen op avontuur. En dat is niet per se gebonden aan een leeftijd. Het is gebonden aan een persoon. En Jan, die persoon, had het helemaal in zich.
Dus ja, de vraag "Hoe oud is Jan?" is best wel een beetje als de vraag "Hoeveel boter moet er nou écht in die appeltaart?" Het antwoord is niet zo simpel, en het hangt af van zoveel factoren. Het hangt af van de context, van de smaak, en van wat je er zelf van maakt. En voor Jan, met zijn charmante boerenleven en zijn oprechte zoektocht, was zijn leeftijd gewoon perfect. Het paste bij het plaatje. Het paste bij het verhaal. Het paste bij de man die hij was. En dat, dames en heren, is waarschijnlijk de mooiste leeftijd die je kunt hebben: de leeftijd waarop je gewoon precies goed bent, voor wie je bent en wat je doet.
En als ik dan straks weer op die bank zit, met mijn bak popcorn, en ik zie de nieuwe boeren voorbijkomen, dan denk ik niet meer zozeer aan hun leeftijd. Ik denk aan hun glimlach, aan hun passie, aan dat vonkje in hun ogen dat zegt: "Ik ben er klaar voor." En dat, beste lezers, is een leeftijd die voor altijd jong blijft. Net als die ene uitspraak die je van je oma hebt geleerd en die altijd, altijd, altijd weer van pas komt. Die leeftijdloze wijsheid. Die had Jan. En daarom, denk ik, is de exacte leeftijd niet eens zo belangrijk. Het is de impact die telt. En die impact, die was er zeker.
Dus volgende keer dat je naar Boer Zoekt Vrouw kijkt, en je vraagt je af hoe oud die boer nou is, denk dan even aan Jan. Denk aan die relaxte vibe, die zongebruinde kop, en die sprankelende persoonlijkheid. En bedenk dan dat leeftijd maar een getal is. Het is de manier waarop je dat getal invult dat telt. En Jan, die vulde het op een fantastische manier in. Net als die perfecte hoeveelheid kruiden in een stoofpot: precies goed, en het maakt het gerecht compleet. En zo is het met de leeftijd van onze favoriete boeren ook. Het maakt het verhaal compleet.
Ik ben nu wel benieuwd naar de leeftijd van de boeren van het huidige seizoen. Is er weer zo'n Jan te vinden? Iemand met diezelfde ‘alles komt goed’ uitstraling? Ik hoop het wel. Want eerlijk gezegd, dat soort boeren, die geven je weer een beetje hoop. Hoop op liefde, hoop op een goed leven, en hoop op een heerlijke avond op de bank met Boer Zoekt Vrouw. En dat is, met of zonder popcorn, toch al heel wat waard. Dus cheers, Jan, waar je ook bent en hoe oud je ook bent! Je hebt ons laten lachen, nadenken, en vooral: je hebt ons laten geloven in de liefde. En dat is een leeftijdloze prestatie, toch? Een beetje zoals die ene keer dat je een heel pak koekjes op had en dacht: "Ach, het was het waard." Zo was het met Jan ook.
En nu ga ik dus echt die sokkenla eens opruimen. Wie weet kom ik nog een paar ‘vergeten’ sokken tegen die me weer even herinneren aan de tijd dat ik zelf jong en onbezonnen was. En wie weet, misschien zit daar ook wel een ‘oudje’ tussen die net zo charmant is als Jan. Je weet het nooit. Het leven zit vol verrassingen, net als een aflevering van Boer Zoekt Vrouw. En dat is precies wat het zo leuk maakt. Dus, tot de volgende filosofische bui op de bank, met of zonder popcorn. En hopelijk met een nieuwe, onvergetelijke boer!